Risalelerin yazılmasını Bediüzzaman hazretleri iki hadis-i şeriften delil getirmektedir. Mürekkep, divit, kağıt bu yazının birer aracı, vesilesi konumundadır. Asıl olan yazının yazılmasıdır. Fakat bir işte kullanın malzemenin o işin tabiatına uygun olması işin kemalinini sonuç verir. Kopya usulü ile yazılan yazılar da bile herkes kendi hattını, harf karekterini yazmaktadır. Sayfa bittiğinde asıl nüsha ile yapılacak bir mukayese sonucunda çok farklı yazdığını görecektir. Kişi Kopya ile sayfanın düzenini sağlamış olmaktadır.
Hat sanatında, hattatlıkta ustanın yazısını taklit etmek esastır. Açılan yolda yürünür. İşlek caddede gidilir. Böylece kısa zamanda yol alınmış olur.
Bakarak yazmakta imlayı öğrenmek ve yazıyı ele yerleştirmek noktasında bir fayda olabilir. Kopya usulü yazıda bakarak yazmakla elde edilecek sonuçlar alınır. Fakat bunun aksi herzaman mümkün olmayabilir.
Bunların hepsinden daha önemlisi de dokuz defa Kur'an yazan bir elin yazısının taklit ediliyor olmasıdır. Bediüzzaman hazretlerinin ifadesiyle kalemiyle bu milleti maddi ve manevi sükuttan kurtaran bir zatın, manevi duygularını bütünüyle yazıya yansıtmış bir ruhun, ihlasının harflere dönüşmüş bir yazının, manayı maddeye inkılap ettirmiş bir kalemin, yalnızca ümmetin istifadesini düşünerek yazı yazı yazan bir kalemin taklid edilmesi kendi yazımızdan her yönüyle daha istifadeli değil midir?
Hüsrev efendi üstadımız " benim hattımdan kopya edilecek diye bir davam yok. Fakat ben yazarken talebenin istifade ve istifazasını düşünüyorum" buyurmuş.
Bediüzzaman üstadımızın,
